Diagnostyka grzybicy paznokci

Prawidłowe rozpoznanie patogenu odpowiedzialnego za rozwój grzybicy paznokci ma kluczowe znaczenie dla procesu leczenia, gdyż warunkuje dobranie optymalnego dla pacjenta leku. Diagnostyka jest skomplikowana o tyle, że rozpoznanie powinno być potwierdzone badaniem mykologicznym, zaś grzyby są organizmami trudnymi w hodowli laboratoryjnej.

 

– Próby hodowli grzybów pobranych ze zmienionych chorobowo paznokci czasem kończą się fałszywie ujemnym wynikiem, co sugeruje brak infekcji grzybiczej. Może być to spowodowane niewłaściwą techniką pobierania materiału, bądź stosowaniem leków przeciwgrzybiczych (zarówno doustnych, jak i miejscowych) przed badaniem. Jeżeli lekarz podejrzewa, że wynik badania jest nieprawidłowy, może zlecić wykonanie biopsji paznokcia. Zabieg ten polega na pobraniu niewielkiego fragmentu paznokcia i jego ocenie mikroskopowej – opowiada dr n. med. Igor Michajłowski z renomowanej Clinica Dermatologica w Gdańsku.

 

Istnieje kilka chorób genetycznych, które wpływają na wygląd paznokcia tak, że wygląda on jak zaatakowany przez pasożytnicze grzyby.

– Najpopularniejsze choroby zmieniające wygląd paznokcia to zespół paznokieć – rzepka, wrodzone zgrubienie paznokci, wrodzona dyskeratoza i choroba Dariera. Zespół paznokieć – rzepka objawia się niedorozwojem rzepki oraz zniekształceniem lub całkowitym zanikiem paznokci. Wrodzone zgrubienie paznokci cechuje się przerostem płytki paznokcia, rogowaceniem podpaznokciowym, a także tak zwaną szponowatością, czyli przerostem, pogrubieniem i wygięciem paznokcia. Wrodzona dyskeratoza to zespół, w wyniku którego paznokcie stają się pobruzdowane, a czasami zanikają. Choroba Dariera sprawia, że na płytce paznokcia pojawiają się białe i czerwone prążki – wylicza dr Igor Michajłowski z Clinica Dermatologica.

 

Grzybicę paznokci pod względem objawów klinicznych można podzielić na kilka typów, różniących się między sobą objawami i przebiegiem choroby.

 

Najczęstszym typem grzybicy paznokci jest dystalna i boczna onychomikoza podpaznokciowa. Typowym objawem dla tego rodzaju grzybicy jest płytka oddzielająca się od strony dystalnego i bocznych brzegów paznokcia. Jeżeli nie zostanie podjęte leczenie, infekcja może doprowadzić do całkowitej dystrofii paznokcia. Inną postacią jest proksymalna onychomikoza podpaznokciowa, która zaczyna się często od stanu zapalnego wału paznokciowego. W następstwie zajęcia procesem chorobowym macierzy dochodzi do wykruszania się płytki od jej bliższego końca.

Powierzchniowa biała onychomikoza oraz onychomikoza wewnątrzpaznokciowa występują dość rzadko. Pierwsza, objawia się białymi plamkami, które łatwo dają się zdrapać, druga cechuje się złuszczaniem płytki, która jest matowa i towarzyszy jej zmleczenie. Całkowity zanik płytki paznokcia z obecnością nieregularnych mas rogowych jest objawem charakteryzującym całkowitą dystroficzną onychomikozę, będącą efektem zakażenia drożdżakami lub nieleczonych innych postaci grzybicy paznokci.

Sprawdź też:

Bakteryjne postaci zapalenia mieszków włosowych – zapalenie powierzchowne

Dwie najczęściej występujące odmiany zapalenia mieszków włosowych, wywoływanego przez bakterie, to powierzchowne zapalenie…

Czytaj artykuł

Diagnostyka grzybicy paznokci

Prawidłowe rozpoznanie patogenu odpowiedzialnego za rozwój grzybicy paznokci ma kluczowe znaczenie dla procesu…

Czytaj artykuł

Przyłuszczyca – definicja dawniej i dziś

Terminem przyłuszczyca określano dawniej choroby o nieznanych przyczynach, przypominające łuszczycę. Termin ten z…

Czytaj artykuł